نه آن ليلاترين مجنون ، نه شيرينم نه فرهادم

فقط مثل تو غمگينم ، فقط مثل تو دلتنگماگر آبي تر از آبم ،

 اگر همزاد مهتابم ، بدون تو چه بي رنگم ،

بدون تو چه بي تابم ، گل عشق تو هستم شبنمم باش

دلم دنياي زخمه ، مرحمم باش ز درد بي كسي قلبم شكسته ،

 به شهر بي كسي ها همدمم باش. 

                                                                   ولنتاين مبارك.

عشق يعني مستي و ديوانگي عشق يعني با جهان بيگانگي

عشق يعني شب نخفتن تا سحر عشق يعني سجده با چشمان تر

عشق يعني سر به دار آويختن عشق يعني اشک حسرت ريختن

عشق يعني درجهان رسوا شدن عشق يعني سست و بي پروا شدن

عشق يعني سوختن با ساختن

                                            عشق يعني زندگي را باختن

          ای به من نزدیک تر از من

                ای حضورم از تو تازه ای نگاهم از تو روشن

                        به تو عادت کرده بودم مثل گلبرگی به شبنم

                               مثل عاشقی به غربت مثل مجروحی به مرهم

                                     لحظه در لحظه عذابه

لحظه های من بی تو

         تجربه کردن مرگه زندگی کردن بی تو

                من که در گریزم از من

 به تو عادت کرده بودم

              از سکوت و گریه شب به تو حجرت کرده بودم

                  با گل و سنگ و ستاره از تو صحبت کرده بودم

                           خلوت خاطره هامو با تو قسمت کرده بودم

                               خونه لبریز سکوته خونه از خاطره خالی

من پر از میل زوالم.

                             به سویش دویدم ،

                                      نورش در امتداد مهر سوسو می زد .

                                              فانوس را برداشتم و همی گشتم وگشتم .

ستاره ای نورانی راستای زیباییها را نشانم داد .

 در تمام لحظه حس عاشقی ،

وجودم را چون پیچکی افسون احاطه کرده بود .

                      صدای ناله نی را شنیدم که می نالید

                                 و زمزمه ای مبهم را به گوش دلم می رسانید ،

 عاشق تر شدم

              تا آنجا که دیگر اثری از من نماند

                                   و غرق معشوق گشتم ومحو نادیدنیهای او .

 باران بر من بارید

                       و حس طراوات و زنده بودن را ،

                                                                دوباره به من ارزانی کرد.

 دوست داشتن.

روزگاریست در این کوچه گرفتار توام باخبر باش که در حسرت دیدار توام گفته بودی که طبیب دل هر

بیماری پس طبیب دل من باش که بیمار توام.

 ای مهربانم، ازین پس هرشب سراغت را از ماه می گیرم و هر روز به خورشید می سپارمت تا مبادا به

سایه غم گرفتار شوی... .

 وقتی باد می وزه شن ها جا به جا می شن اما کویر همچنان کویر باقی می ماند و این است افسانه ی

جاودان عشق است.

ماه رمضان ، ماه زول برکات ، ماه مهمانی خدا بر همگان مبارک. 

تحمل کن اما توقف نکن.قاطع باش اما لجباز نباش.

صریح باش اما گستاخ نباش.

بگو اره اما نگو حتما.بگو نه اما نگو ابدا.

 چه فريبنده ! آغوشم برايت باز شد !چه ابلهانه! با تو خوش بودم !

چه كودكانه ! همه چيزم شدي ! چه زود ! به خاطر يك كلمه مرا ترك كردي !

چه ناجوانمردانه ! نيازمندت شدم !

چه حقيرانه! واژه غريبه خداحافظي به من آمد! چه بيرحمانه! من سوختم

 پرسیدم: «چرا می خندی؟»

پاسخ داد:«از حماقت تو خنده ام می گیرد»

 پرسیدم: «مگر چه كرده ام؟» گفت:

«مرا لعنت می كنی در حالی كه هیچ بدی در حق تو نكرده ام»

 با تعجب پرسیدم: «پس چرا زمین می خورم؟!»

جواب داد: «نفس تو مانند اسبی است كه آن را رام نكرده ای. نفس تو هنوز

وحشی است؛ تو را زمین می زند.»

 پرسیدم: «پس تو چه كاره ای؟»

 پاسخ داد: «هر وقت سواری آموختی، برای رم دادن اسب تو خواهم آمد؛ فعلاً

برو سواری بیاموز.

متنی است از

در برابر ِ هر حماسه من ایستاده بودم .

و مردی که اکنون با دیوارهای اتاقش آور آخرین را انتظار می کشد
از پنجره ی کوتاه ِ کلبه به سپیداری خشک نظر می دوزد ؛
به سپیدار ِ خشکی که مرغی سیاه بر آن آشیان کرده است .
و مردی که روز همه روز از پس ِ دریچه های حماسه اش نگران کوچه بود
اکنون با خود می گوید :

«اگر سپیدار من بشکفد مرغ سیاه پرواز خواهد کرد
«اگر مرغ سیاه بگذرد سپیدار من خواهد شکفت !

و دریا نوردی که آخرین تخته پاره ی کشتی را از دست داده است
در قلب ِ خود دیگر به بهار باور ندارد
چرا که هر قلبی روسبی خانه یی ست
و دریا را قلب ها به حلقه کشیده اند .

و مردی که از خوب سخن می گوید ، در حصار ِ بد به زنجیر بسته شد
چرا که خوب فریبی بیش نبود ، و بد بی حجاب به کوچه نمی شد .( زیبا گفت )
چرا که امید تکیه گاهی استوار می جُست
و هر حصار ِ این شهر خشتی پوسیده بود .

و مردی که آخرین تخته پاره ی کشتی را از دست داده بود ، در جُست و جوی تخته پاره ی دیگر تلاش نمی کند زیرا که تخته پاره ، کشتی نیست
زیرا که در ساحل
مرد ِ دریا
بیگانه ای بیش نیست .

به دويدن ميکند و مي داند سرعتش بايد از يک شير بيشتر باشد تا کشته

نشود . هر روز صبح در آفريقا وقتي خورشيد طلوع مي کند يک شير

شروع به دويدن مي کند و مي داند که بايد سريع تر از آن غزال بدود تا

از گرسنگي نميرد . مهم نيست غزال هستي يا شير ! با طلوع خورشيد

دويدن را آغاز کن. ذندگي هيچ وقت نمي ايستد!

                                            جهان را سراسر فراموش کن

به احترام باربد نوازنده ی

اساطیری ایران باستان

مادران و زنان ايران زمين مبارك باد.(مخصوصا مامان گل من)

                خود فرداست،خود همیشه.

خانومی تو رو خدا

                     ماتم دارم امشب

                                        دلی سر شار از غم دارم امشب

غم آمد غصه آمد ماتم آمد

                                      خدا را این میان کم دارم امشب

بیا دوباره از نو شروع کنیم خانومی